Nation War
17 ปีที่ผ่านมา
แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ นิตยสาร แสดงบทความทั้งหมด
แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ นิตยสาร แสดงบทความทั้งหมด
ถ้าพูดถึงนิตยสารขอคุณผู้หญิงเราอาจมีมากมายหลายเล่มให้ได้เลือกอ่านกันได้มากมาย
แต่ทราบหรือไม่ค่ะว่านิตสารสตรีเล่มแรกของกรุงสยามคือ " นิตยสารนารีรมย์ "
นี้กรมหมื่นมหิศรราชหฤทัยทรงพิมพ์ครั้งแต่เสด็จประทับที่วังเก่าริมตรอกคำในพระนคร
พระประสงค์เดิมจะให้เป็นหนังสือออกเดือนละ 2 คร้ง
สำหรับผูหญิงอ่าน จึงมีขนานนามว่า นารีรมย์
คงอาจไม่คุ้นหูกันใช้ไหม เพราะดิฉันก็ไม่คุ้นเคยเหมือนกันเพราะตอนนั้นยังเกิดไม่ทัน
นิตยสารเล่มนี้เป็นแบบรายปักษ์ แต่ผลิตได้แค่เพียงปีเดียวเองก็ต้องปิดตัวลงไป
เพราะพระองค์เจ้าเจ้าของมีงานราชการรัดตัวมากแต่นิยสารเล่มนี้
เป็นนิตยสารฉบับแรกที่ให้ความสนใจ ต่อผู้อ่านที่เป็นผู้หญิง
ซึ่งในสมัยนั้นยังไม่มีการศึกษาเพื่อผู้หญิงนั้น จำนวนผู้หญิงที่อ่านออกเขียนได้
ในสมัยนั้นมีอยู่ไม่มากนัก การปรากฎตัวของนิตยสารสตรีในยุคนั้นจึงถือ
เป็นเรื่องน่าสนใจอย่างมาก แม้เนื้อหาของนารีรมย์จะไม่ได้มีเพื่อผู้หญิงอย่างชัดเจน
แต่ในยุคเดียวกันนั้นได้มีนิตยสารฉบับหนึ่งเกิดขึ้น พ.ศ. 2449 คือนิตยสาร กุลสตรี
ถือว่าเป็นนิตยสารผู้หญิงฉบับแรกอย่างแท้จริง เนื้อหาส่วนใหญ่เป็นเรื่องอ่านเล่นและความรู้เรื่องทั่วๆ
ไป เช่น การปกครองของจีน หรือ การเขียนหนังสือและความรู้เฉพาะสำหรับผู้หญิงเช่น หน้าที่ของผู้
หญิง ธรรมจริยานารี ส่วนเรื่องอ่านเล่นมักเป็นเรื่องใกล้ตัวผู้หญิงเช่น เรื่องความรัก ครอบครัว
หรือมีตัวละครเองเป็นผู้หญิง ซึ่งนับเป็นเรื่องที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับผู้หญิงและเพื่อนหญิงอย่างชัดเจน
และอีกเช่นเคยก็มีรูปมาฝากให้ชมกันเช่นเคยค่ะคราวนี้พอแค่นี้ก่อนนะค่ะ
กรรณิการ์ พลการ
คุณรู้มั้ยว่า หนังสือโป๊ในสมัยก่อนต้องเรียกว่า หนังสือปกขาว หนังสือได้เปิดขึ้น ในช่วงหลังสงครามที่ 2 หนังสือโป๊ในสมัยนั้นจะหยิบยกเอารูปผรั่ง นุ่งน้อยห่มน้อยมาพิมพ์ปกด้วยการพิมพ์สีเดียว หนังสือจะวางขายแบบหลบๆ ซ่อนๆ ไว้ใต้แผงหนังสือ หนังสือปกขาวจะถูกเรียกติดปากในยุคการเกิด "ตลาดนัดสนามหลวง" จะพูดว่า " โป๊มั้ยพี่" หรือ "ปกข่าวมั้ยพี่" เป็นประจำ เล่มนึงก็ประมาณ 20 บาทค่ะมัลลิกา ปัญญาธนกิจ
อา โล ฮ่า เจอกันอีกแล้วคราวนี้ก็มีหนังสือดีๆๆมาบอกเล่าเก้าสิบกันอีกแล้ว
พอดีๆๆๆวันนี้ได้ไปอ่านเจอในเว็บมาว่าประไทยเราก็มีนิตยารบาส
เล่มแรกกะเค้าด้วยเหมือนกันนะเนี่ยเห็นว่าน่าสนใจดีก็เลยเอามาฝาก
และแอบดีใจนิดๆว่าบ้านเราก็ดังเรื่องบาสเก็ตบอลไม่แพ้ประเทศอื่นๆ
แล้วก็มีรูปมาไว้ให้ได้ดูกันให้ทั่วๆๆถึงกันไปด้วย
กรรณิการ์ พลการ
หนังสือนวลนาง ฉบับปฐมฤกษ์ วางแผงเมื่อวันที่ 1 เมษายน 2528 เป็นหนังสือรายสัปดาห์ ราคา 15 บาท ซึ่งนับว่าราคาสูงกว่าหนังสือแนวเดียวกันฉบับอื่นๆ ซึ่งราคาจะอยู่ประมาณ เล่มละ 10-12 บาทเท่านั้นบรรณาธิการคือ คุณลอยลม รุ่งนภา ภายหลังบรรณาธิการได้เปลี่ยนมาเป็น คุณชไมพร ศรีสำราญ
วันที่ พุธ ตุลาคม 2551 เขียนเรื่องของ โยโกะ ทาคาโน่ ด้วยความคิดถึงในความขาว เอ้ย!! ความสวยอันยั่งยืนของเธอ เลยเผลอเลยเถิดมาเขียนถึง เพ็ญพักตร์ ศิริกุล ด้วยความงามและการครองตัวอันเป็นอมตะ ท้าทายกาลเวลาของเธอด้วยความอิจฉา
ทำให้เกิดหลาย ๆ เสียงสนับสนุน (โดยมิสนว่าเจ้าของบ้านจะโดนแบนหรือไม่อย่างไร -- ร๊ากกกกกกรูเหลือเกินนนน) อยากดูนู๊ดโน้น นี่ นั่น แล้วก็เป็นโจทย์ยากทั้งนั้น ยากแก่การเสาะหา บางคนถ่ายแค่รูปเดียวแล้วเลิก เช่น พรพรรณ เกษมมัตสุ เป็นต้น
ดังนั้นอย่ากระนั้นเลย มารวมนู๊ดประวัติศาสตร์ไว้ดูกันดีกว่าค่ะ ไม่ได้เรียบเรียงอะไรเลย นึกถึงใครอะไรได้ก็เขียน อิอิอิ และเป็น อันดับที่ 1 หนังสือโป๊อันดับหนึ่งของเมืองไทย ที่ใคร ๆ ก็ต้องคิดถึง "นวลนาง"
นางแบบที่ลงปกคนแรกคือ ธิดารัตน์ วงศ์ใหญ่ นางแบบนู๊ดผู้มีสัดส่วน 40-23-36 หนังสือนวลนาง ฉบับปฐมฤกษ์ วางแผงเมื่อวันที่ 1เมษายน 2528 เป็นหนังสือรายสัปดาห์ ราคา 15 บาท ซึ่งนับว่าราคาสูงกว่าหนังสือแนวเดียวกันฉบับอื่นๆ ซึ่งราคาจะอยู่ประมาณ เล่มละ 10-12 บาทเท่านั้น)
บรรณาธิการคือ คุณลอยลม รุ่งนภา ภายหลังบรรณาธิการได้เปลี่ยนมาเป็น คุณชไมพร ศรีสำราญ
หนังสือนวลนางครองใจแฟนๆจาก การจัดวางรูปเล่ม การคัดนางแบบสวยๆมาถ่ายแบบ ที่ดูดีกว่าคู่แข่งเล่มอื่นๆ ทั้งคอลัมภ์ "ครั้งแรกของหนุ่มสาว" ที่ให้ผู้อ่านได้ส่งเรื่องประสบการณ์มาตีพิมพ์ และที่ขาดไม่ได้คือ ลีลาการตอบจดหมายของ พี่ชไมพร ที่แฟนๆนวลนางคงจะรักและรู้จักกันดี หนังสือนวลนาง ยังออกหนังสือในเครือมาอีก อย่าง วัยสวิง และ นางแบบ นอกจากนี้ยังออกนวลนางภาคพิสาร นวลนางมินิ นวลนางspecial มาอีก หนังสือนวลนาง ออกมาจนถึง เล่มที่แปดร้อยกว่าราวปี 2546 ก็หายไปจากแผงหนังสือ (เล่มสุดท้ายรู้สึกจะเล่มที่ 830) ออกมาตั้งแต่ปี 2528 จนถึงปี 2546 เป็นเวลาร่วมยี่สิบปี
BY : TONY
นายศุภกฤษ พุ่มพวง
ถ้าจะกล่าวถึงนิตยสาร อะเดย์ ถ้ามีคนบอกว่าไม่รู้จักถือว่าตกเทรนด์มากเพราะเป็นหนังสือที่เด็กแนว หรือ เด้กแนวไหนๆก็ต้องยิบมาอ่าน แต่กว่าจะมาเป็นอะเดย์ในทุกวันนี้ต้องผ่านอุปสรรค์อะไรมาหลายอย่างเป็นนิตยสารที่เป็นต้นแบบนิตยสารทางเลือกของวัยรุ่น ถึงขั้นวงการนิตยสารไทยยกให้นิตยสารอะเดย์เป็นดั่งนิตยสาร 'ขวัญใจเด็กแนว' นิตยสารอะเดย์ ผลิตโดย บริษัท เดย์ โพเอ็ทส์ จำกัด (Day Poets Co. Ltd.) โดยบริษัทก่อตั้งขึ้นโดยบุคคล 3 คน ได้แก่ วงศ์ทนง ชัยณรงค์สิงห์นิติพัฒน์ สุขสวย และ ภาสกร ประมูลวงศ์ ด้วยความเชื่อที่ว่า ทำหนังสือเหมือนทำชีวิต ซึ่งปัจจุบันมีออกมาวางขายมากกว่าหนึ่งร้อยฉบับ เป็นหนึ่งสือที่มียอดขายเป้นอันดับที่หนึ่งโดยการออกแบบแต่ละปกจะมีเหมือนกันโดยแต่ละฉบับจะมีลัษณะเฉเพราะเรื่องนั้นๆ โดยเน้นเป้าหมายไปที่กลุ่มคนรุ่นใหม่ ซึ่งอะเดย์เล่มแรกออกวางจำหน่ายไม่ถึง1สัปดาห์ก็จำหน่ายหมดไปจากแผง จึงต้องพิมเป็นครั้งที่สอง ถือว่าเป็นความสำเร็จของอะเดย์
BY: TONY
นาย ศุภกฤษ พุ่มพวง
วันนี้เราจะ มาดูความหมายของวารสารและนิตยาสารกัน วารสารและนิตยาสาร เป็นสื่อมวลชนที่ให้ทั้งข่าวสาร ความรู้ความ คิดความบันเทิงในช่วงเวลาหนึ่งได้และยังช่วยกระตุ้นเปลี่ยนแปลงการพัฒนาต่างๆได้อีก ซึ่งอยู่ในรูปของการเสนอทางวิชาการ ข่าว ภาพ ความคิดเห็น บทวิจารณ์ อย่างหลากหลาย จึงมีคุณค่าต่อการศึกษาสูง ผู้ใช้วารสารควรมีความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับ ความหมายลักษณะ วิธีการนำเสนอเนื้อหา แนวทางการใช้ เพื่อให้สามารถใช้ประโยชน์ทางการศึกษาจากวารสารและนิตยาสาร ได้อย่างมีประสิทธิภาพ วารสารและนิตยาสาร จัดอยู่ในสิ่งพิมพ์ประเภทออกตามรายคาบหรือออกต่อเนื่องตามลำดับ เนื่องจากสื่อสิ่งพิมพ์ประเภทนี้มีชื่อเรียกหลายชื่อ ทั้งในภาษาไทยและภาษาอังกฤษ บางคำมีความหมายกว้างๆใช้แทนกันได้ แต่บางคำมีความหมายแคบ แสดงถึงลักษณะเฉพาะบางอย่าง จนไม่อาจใช้แทนคำอื่นได้ เพื่อให้เข้าใจตรงกัน ในที่นี่จึงขอใช้คำว่า "วารสาร" เป็นคำแรก แทนสิ่งพิมพ์ประเภทนี้ทั้งหมด
Subscribe to:
บทความ (Atom)
